Achterflaptekst

Dicht bij de kust ligt het eiland: onbewoond, ruig, met enkel een door stormen geteisterde vuurtoren als schuilplaats. Ori werd daar als klein kind gevonden met niets dan een handvol stenen; zonder herinneringen en zonder moeder. Wanneer ze zelf een baby krijgt beginnen de slapeloze nachten haar grip op de werkelijkheid te verstoren. Jaren eerder, op een snikhete zomerdag, ziet de tienjarige Ruth een vrouw met haar kind de rivier in lopen en verdwijnen. Niemand anders heeft het gezien, en in het water loopt het spoor dood. Met haar kenmerkende Shirley Jacksonachtige proza rekt Daisy Johnson de grenzen van de werkelijkheid op en geeft haar een mythische lading. Lange golven is een bezwerende roman waarin niets is wat het lijkt en waarin slechts een eiland mogelijk verlossing biedt.