De Fluister Review

Jacobs kamer uit 1922 is de roman waarin Virginia Woolf voor het eerst haar eigen weg insloeg. Na twee betrekkelijk conventionele boeken liet zij hier de doorlopende vertelling los en koos voor een reeks flitsen, indrukken en gesprekken waaruit de lezer zelf een leven moet samenstellen. Het onderwerp, de jonge Jacob Flanders, blijft daarbij opvallend afwezig; we zien hem vooral door de ogen van anderen en in de ruimtes die hij achterlaat. Die afwezigheid is geen tekortkoming maar het thema zelf. Woolf schreef het boek in de schaduw van de Eerste Wereldoorlog, en de leegte waar Jacob zou moeten zijn, draagt de voorafschaduwing van een hele verloren generatie. De vorm en de betekenis vallen hier samen. Als overgangswerk naar Mrs. Dalloway is deze roman onmisbaar voor wie Woolfs ontwikkeling wil volgen. Voor de nieuwkomer is hij veeleisend, maar lonend. Een fragmentarisch en aangrijpend portret van het onzegbare.