De Fluister Review

Dit is zo’n boek dat zacht begint en je dan ongemerkt vastneemt. De setting in het hospice is klein, bijna verstild, maar wat daar gebeurt is allesbehalve klein. De gesprekken, de herinneringen, de vlucht in verbeelding geven het verhaal een gelaagdheid die je niet meteen doorhebt, maar die blijft hangen. Van Dis schrijft beheerst en precies, zonder grote woorden, en net daardoor voelt het echt. De relatie tussen de twee hoofdpersonages is rauw en teder tegelijk, vol tegenstrijdigheden die geloofwaardig aanvoelen. Het tempo ligt laag, en dat moet je willen, maar als je je eraan overgeeft, krijg je een verhaal dat raakt op een stille manier. Geen dramatiek om de dramatiek, maar een eerlijk portret van liefde op het einde van het leven. Geen spektakel, geen grote plotwendingen. Gewoon puur, eerlijk en raak geschreven. Zo’n boek waarvan je achteraf denkt: dit was klein, maar het heeft wel iets losgemaakt.