Jef Geeraerts
23/02/1930 ( Antwerpen, België ) 11/05/2015
Jef Geeraerts was een Vlaamse schrijver wiens werk de Belgische letteren opschudde met een confronterende mengeling van maatschappijkritiek, erotiek en geweld. Zijn ervaringen als koloniaal bestuursambtenaar in Belgisch Kongo vormden de basis voor een oeuvre dat furore maakte en tegelijk voor grote controverse zorgde. Met de roman Black Venus (1968) verwierf hij de Staatsprijs voor literair proza en vestigde hij zich als een van de meest spraakmakende auteurs van zijn generatie.
Biografie
Jef Geeraerts werd geboren op 23 februari 1930 in Antwerpen. Na zijn studies vertrok hij naar Belgisch Kongo, waar hij werkzaam was als assistent-gewestbeheerder, een functie die hem in nauw contact bracht met de koloniale bestuurspraktijk en de spanningen die daarmee gepaard gingen.
Die ervaringen legde hij vast in een reeks romans die de Congolese periode van België op een ongezouten, zintuiglijke manier beschreven, zonder de gebruikelijke koloniale romantiek. Ik ben maar een neger (1962) en Black Venus (1968) behoren tot de bekendste titels uit deze periode en veroorzaakten door hun expliciete taal en thematiek heftige reacties, zowel lovend als afkeurend.
In de decennia die volgden verbreedde Geeraerts zijn register naar de misdaadroman, en naar meer persoonlijke, autobiografisch getinte werken zoals De zaak Alzheimer (1985), waarin hij het ziekteproces van zijn moeder beschreef. Zijn stijl, vaak omschreven als een poëtische ‘lawinestijl’ met lange, haast ademloze zinnen, bleef doorheen zijn oeuvre herkenbaar.
Geeraerts overleed op 11 mei 2015 in Gent. Hij laat een omvangrijk en veelzijdig oeuvre na dat, ondanks of dankzij de controverse die het opriep, een vaste plaats heeft verworven in de Vlaamse literatuurgeschiedenis.
Literaire prijzen
Arkprijs van het Vrije Woord (1967), Staatsprijs voor literair proza (1969), Gouden Strop (1986), De Diamanten Kogel (2003).
Genre & Schrijfstijl
Geeraerts schreef maatschappijkritische en erotisch geladen romans, later aangevuld met misdaadfictie, in een kenmerkende ‘lawinestijl’ van lange, aaneengeregen zinnen met weinig interpunctie. Zijn werk combineert zintuiglijke directheid met een scherpe blik op macht, kolonialisme en menselijke driften.
