Biografie

Gisella Laterza werd geboren in 1991 en is verbonden aan Bergamo, de stad waar zij woont en werkt. Haar exacte geboortedatum is niet publiek gedocumenteerd; uitgevers vermelden die niet en de auteur maakt haar niet openbaar. Naar eigen zeggen begon zij op elfjarige leeftijd te schrijven, aangemoedigd door een onderwijzeres die onder haar opstellen noteerde dat zij bijna een schrijfster was. Zij studeerde moderne letteren en begon tijdens haar studiejaren mee te werken aan de Bergamo-redactie van Corriere della Sera, waar een redacteur haar de raad gaf die zij nadien vaak heeft herhaald: wie dit vak goed wil beoefenen, moet stap voor stap op verhalen jagen en daarbij zijn schoenen verslijten.

Haar debuut verscheen in 2013 bij Rizzoli onder de titel Di me diranno che ho ucciso un angelo. Zij schreef de eerste versie op haar zestiende, in één beweging en zonder volledig te begrijpen wat zij aan het maken was, en herwerkte het manuscript vijf jaar later voor publicatie. Het boek vertelt over een engel die zijn hart verliest aan een demonische gestalte, in de menselijke wereld valt en daar een gedaanteverandering ondergaat. Laterza heeft dat gegeven zelf als beeld van haar adolescentie beschreven. Naast de sprookjesverzamelingen en avonturenromans van haar kindertijd noemt zij Calvino, Tolkien en vooral Virginia Woolf als de auteurs die haar blik op taal en innerlijk leven hebben gevormd.

Na dat debuut verlegde zij haar werkterrein naar de literatuur voor jonge lezers. In 2017 verscheen La signora dei gomitoli e altre fiabe su e giù per l’Italia, een bundel waarin een rondtrekkende verhalenvertelster verzonnen legenden verbindt aan bestaande Italiaanse steden, van Turijn tot Otranto en van Bologna tot Napels. Vanaf 2021 volgden reeksen in hoog tempo: de detectiveverhalen rond Doctor Jackie en Miss Haide, geschreven met Giada Pavesi, de fantasiereeks Streghetta bij Salani, die ook in het Spaans werd vertaald, en de reeks Tre amiche bij Il Battello a Vapore. Daarnaast bewerkte zij de Divina Commedia voor kinderen, eerst in de reeks Classicini en later in een geïllustreerde uitgave bij Einaudi Ragazzi, en schreef zij een biografie van televisiemaker Piero Angela.

Laterza combineert het schrijverschap met een lespraktijk. Zij onderwijst Italiaans en Latijn aan een liceo en geeft schrijfateliers aan deelnemers van zes tot negenennegentig jaar, een formulering die zij zelf hanteert en die iets zegt over haar opvatting van het vak: schrijven is aan te leren en het is voor niemand te vroeg of te laat. Zij verdeelt haar week in dagen voor de klas en dagen voor het bureau. Op sociale media, waar zij onder haar eigen naam actief is, spreekt zij vooral jonge lezers en beginnende schrijvers aan. Onder het pseudoniem Ella Archer publiceerde zij in 2024 bij Il Castoro de romantasy Abissi e incanto, het tweede deel in de reeks The Hidden Society, waarin een zeemeerminnenprinses in Napels op zoek gaat naar een mens en daarbij haar eigen bestemming in vraag stelt.

Binnen de Italiaanse literaire wereld bezet zij een positie die de laatste jaren aan belang wint: die van de auteur die tegelijk in het onderwijs staat, voor uitgeverijen van naam schrijft en zich rechtstreeks tot haar publiek richt. Haar werk is verspreid over Rizzoli, Salani, Piemme, Einaudi Ragazzi, Edizioni EL en Il Castoro, en beweegt zich van sprookje tot romantasy zonder dat de aandacht voor taal wordt losgelaten.