Beatriz Serrano

1989 ( Madrid, Spanje )

Beatriz Serrano behoort tot de generatie Spaanse schrijvers die de roman opnieuw hebben verbonden met het gewone werkende leven. Zij komt voort uit de digitale journalistiek en bracht daaruit een scherp oor mee voor de taal van kantoren, tijdschriften en tijdlijnen. Haar romans onderzoeken wat het betekent om jong te zijn in een economie die haar beloften niet nakomt, zonder de ironie te verliezen die ook haar journalistieke werk kenmerkt. Binnen enkele jaren groeide zij van debutante uit tot een van de meest vertaalde Spaanse stemmen van haar generatie.

Biografie

Beatriz Serrano werd in 1989 geboren in Madrid en groeide op in Valencia, de stad die later het decor van haar tweede roman zou vormen. Haar exacte geboortedatum is niet publiek gedocumenteerd; uitgevers en naslagwerken vermelden enkel het jaartal. Zij studeerde journalistiek aan de Universidad Complutense de Madrid en koos daarmee voor een vak dat haar schrijverschap zou blijven voeden, ook nadat zij zich tot de roman had gewend.

Haar loopbaan speelde zich af in de digitale journalistiek, een terrein dat in Spanje in het tweede decennium van deze eeuw snel volwassen werd. Zij schreef voor BuzzFeed, Vanity Fair, GQ, Vogue en S Moda, en is verbonden aan El País. In dat werk tekende zich vroeg af wat ook haar fictie zou bepalen: aandacht voor arbeidsonzekerheid, voor de tegenstrijdigheden van het online bestaan en voor de manier waarop een generatie zichzelf presenteert. De toon is licht van oppervlak en ernstig van inzet, waarbij ironie eerder als instrument van analyse dient dan als stijlversiering.

Naast het geschreven werk verwierf zij bekendheid met de podcast Arsénico Caviar, die zij samen met schrijver Guillermo Alonso maakt en waarin cultuur, politiek en het alledaagse worden besproken. Het programma ontving in 2023 een Premio Ondas Globales del Podcast in de categorie voor het beste conversatieformat. Die onderscheiding is van mediale en niet van literaire aard, maar zij verklaart voor een deel het publiek dat haar romans bij verschijning al bleken te hebben gevonden.

Haar debuut El descontento verscheen in oktober 2023 bij Temas de Hoy. De roman volgt Marisa, een vrouw van in de dertig die bij een Madrileens reclamebureau werkt en haar dagen doorkomt met medicatie, sociale media en een professioneel masker dat zij bij het verlaten van het kantoor weer afzet. Serrano heeft meermaals opgemerkt dat er opvallend weinig fictie over arbeid bestaat, terwijl het werk in gesprekken van haar generatie voortdurend terugkeert. Het boek trof daarmee een zenuw: het beleefde in Spanje verschillende drukken en werd in meer dan tien talen vertaald. De Nederlandse editie verscheen in 2025 bij De Bezige Bij onder de titel Ontevreden, in een vertaling van Lies Doms.

Een jaar later toonde Fuego en la garganta een schrijver die haar register verlegt. De roman, in november 2024 uitgebracht door Planeta nadat hij tot finalist van de Premio Planeta was verkozen, speelt in een volkswijk van Valencia in de jaren negentig. Hoofdpersoon is Blanca, een meisje dat na het vertrek van haar moeder meent wonderen te kunnen verrichten en opgroeit tot een tegendraadse adolescente met een fascinatie voor Joy Division en voor het duistere randgebied van de populaire cultuur. Waar het debuut de hedendaagse kantoorwereld ontleedde, keert deze tweede roman zich naar herkomst, klasse en gekozen verwantschap. De beweging van het ene naar het andere boek maakt zichtbaar dat Serrano geen auteur van één onderwerp is, maar van één blik.

Finalist Premio Planeta 2024, voor Fuego en la garganta.

Serrano schrijft hedendaagse literaire fictie waarin het sociale onderzoek en de roman elkaar raken. Haar stijl is spreektalig van ritme en analytisch van opzet, met een ironie die de personages nooit belachelijk maakt maar hun zelfbedrog blootlegt. Popcultuur, bedrijfsjargon en de taal van het internet worden bij haar literair materiaal in plaats van decor.