Biografie

Ann Patchett werd op 02/12/1963 geboren in Los Angeles, als dochter van Frank Patchett, een politiekapitein, en Jeanne Ray, een verpleegkundige die later zelf romans zou schrijven. Na de scheiding van haar ouders verhuisde zij als kind met haar moeder naar Nashville, Tennessee, de stad die zij sindsdien als haar thuis beschouwt. Zij ging er naar school bij de zusters van St. Bernard Academy, een katholieke instelling waarvan de rust en de discipline haar naar eigen zeggen nog altijd bijblijven.

Haar literaire opleiding kreeg zij aan Sarah Lawrence College bij Yonkers, New York, waar zij nog voor haar afstuderen haar eerste verhaal publiceerde in The Paris Review. Daarna volgde de Iowa Writers’ Workshop, de bekendste schrijversopleiding van de Verenigde Staten. In de jaren die volgden verdiende zij haar brood met journalistiek werk, onder meer negen jaar lang voor het tijdschrift Seventeen, terwijl zij aan haar eerste roman werkte. Die roman, The Patron Saint of Liars, verscheen in 1992 en speelt zich af in een tehuis voor ongehuwde moeders in Kentucky. Het boek kondigde meteen de thema’s aan die haar hele werk zouden doortrekken: de gezinnen die mensen kiezen in plaats van de gezinnen waarin zij geboren worden, en de stille afspraken waarmee mensen met elkaar leren samenleven.

De grote doorbraak kwam in 2001 met Bel Canto, een roman over een gijzeling in een Zuid-Amerikaanse ambtswoning, losjes geïnspireerd op de gijzeling in de Japanse ambassade in Lima in 1996. Gijzelaars en gijzelnemers, een wereldberoemde sopraan en een Japanse zakenman, groeien in de maanden van hun gedwongen samenzijn naar elkaar toe, en de opera die de sopraan zingt wordt de taal waarin zij elkaar verstaan. Het boek werd bekroond met zowel de PEN/Faulkner Award als de Orange Prize for Fiction, wat zelden voorkomt, en werd later bewerkt tot opera en film. Na Bel Canto volgden Run (2007), State of Wonder (2011), een roman over een farmaceutische expeditie in het Amazonegebied die een gesprek aangaat met Conrads Heart of Darkness, en Commonwealth (2016), waarin zij voor het eerst nadrukkelijk putte uit de geschiedenis van haar eigen samengestelde familie. The Dutch House (2019), een roman over een broer en een zus die uit het huis van hun jeugd worden verdreven, was finalist voor de Pulitzer Prize for Fiction. Tom Lake (2023) en Whistler (2026) zetten die lijn voort: boeken waarin een volwassen verteller terugkijkt op de keuzes die een leven hebben gevormd.

Naast haar romans schreef Patchett een reeks essays en memoires die bij haar lezers een even trouwe aanhang hebben. Truth & Beauty (2004) beschrijft haar vriendschap met de dichteres Lucy Grealy en haar vroege dood; This Is the Story of a Happy Marriage (2013) en These Precious Days (2021) bundelen essays over schrijven, huwelijk, boekhandel en verlies. In 2011 opende zij samen met Karen Hayes in Nashville de onafhankelijke boekhandel Parnassus Books, nadat de laatste boekwinkels in de stad hun deuren hadden gesloten. De winkel werd een nationaal voorbeeld van wat een boekhandel in het digitale tijdperk nog kan betekenen, en Patchett groeide uit tot een van de meest hoorbare pleitbezorgers van de onafhankelijke boekhandel in de Verenigde Staten.

Patchett is getrouwd met de arts Karl VanDevender en woont in Nashville. Zij heeft geen kinderen, kijkt naar eigen zeggen geen televisie, heeft geen mobiele telefoon en mijdt sociale media, een manier van leven die zij verbindt met de concentratie die haar werk vraagt. In 2012 nam Time haar op in de lijst van de honderd invloedrijkste mensen ter wereld. Zij is lid van de American Academy of Arts and Letters en van de American Academy of Arts and Sciences, en in 2021 ontving zij uit handen van de Amerikaanse president de National Humanities Medal. In 2026 werd haar bovendien de Library of Congress Prize for American Fiction toegekend, een bekroning voor een heel oeuvre.