Biografie

Alice Thompson werd geboren in Edinburgh en groeide op binnen een intellectueel klimaat dat haar uiteindelijk naar Oxford University zou voeren, waar zij Engelse literatuur studeerde en promoveerde op een proefschrift over Henry James. Voordat zij zich volledig aan het schrijven wijdde, was zij in de jaren tachtig actief als toetsenist bij de Britse rockband The Woodentops, een ongewone maar veelzeggende opstap naar een carrière die later zou draaien om ritme, sfeer en suggestie in plaats van expliciete vertelling.

Haar literaire debuut, de novelle Killing Time, verscheen in 1990, maar het was met Justine in 1996 dat zij bredere erkenning verwierf: de roman werd gezamenlijk onderscheiden met de James Tait Black Memorial Prize, een van de oudste literaire prijzen van Groot-Brittannië. Sindsdien bouwde zij een oeuvre op dat zich laat kenschetsen als gotische postmoderne fictie, doortrokken van sprookjesachtige motieven, ambiguïteit en een voortdurende bevraging van de grens tussen werkelijkheid en verbeelding.

Met romans als Pandora’s Box, Pharos: A Ghost Story, The Falconer en The Existential Detective verdiepte Thompson haar verkenning van duistere, vaak onheilspellende thema’s, waarbij zij consequent koos voor een sobere, atmosferische stijl boven expliciete horror. In 2000 ontving zij de Creative Scotland Award, en zij was gedurende een periode writer in residence op de Shetlandeilanden, een omgeving die duidelijk doorklinkt in de landschappelijke soberheid van haar latere werk.

Thompson wordt binnen de Schotse letteren beschouwd als een auteur die zich weloverwogen buiten de gangbare realistische traditie plaatst, met een oeuvre dat eerder aansluit bij de Europese gotische en symbolistische traditie dan bij het hedendaagse Britse literaire realisme. Zij woont nog altijd in Edinburgh.